Op een mooie, vroege dinsdagochtend in september sprak ik met Frits en Gerard over de prachtige druiven/fruitmuur, de kweekkas, de poort en hun betrokkenheid bij deze projecten. Zoals alle vrijwilligers op Ockenburgh hebben beiden een interessant levensverhaal en een passie voor Ockenburgh.

Frits is beeldend kunstenaar en was binnenhuisarchitect met een eigen bedrijf en is zeven jaar actief als vrijwilliger. Zijn beeldgroep (The Connection) van cortenstaal verrijkt de binnenplaats van de Buitenplaats Ockenburgh terwijl een ander werk van hem (de BuytenBox) op het grasveld voor de villa staat. Gerard is inmiddels een jaar of zes vrijwilliger en voorheen manager voor Shell.

Beiden roemen de sfeer onder de vrijwilligers en halen veel voldoening aan het bijdragen aan concrete activiteiten. Bij ons op Ockenburgh, aldus Frits, zijn er altijd veel ideeën. Een goed idee wordt intern besproken en als het wordt omarmd dan melden zich als vanzelf vrijwilligers. Zo ook bij de muur en kweekkas (en de poort). Ik ben van meet af met deze drie projecten bezig geweest, van het ontwerp tot het maken van de tekeningen en het begeleiden, maar zonder de hulp van de vele andere vrijwilligers zou het natuurlijk nooit mogelijk zijn geweest. Er waren altijd wel vijf tot tien vrijwilligers betrokken; Gerard was in verschillende stadia een van de nauw betrokkenen die veel regelde met budget en praktische zaken. Maar er zijn ook anderen, aldus Frits, zoals bv Guus Pieters die heel het vergunningentraject met de gemeente verzorgde.

Wat is er gedaan om de tuin te financieren?

Nadat het “raamwerk” voor de tuin was opgezet hebben we, om verder te kunnen investeren, een aanvraag gedaan voor de Gulden Klinker, dat is een jaarlijkse gemeentelijke bijdrage. Na 3 jaar kan je dan meedingen naar de Platina klinker waaraan dan een hogere geldbijdrage vastzit. Maar ook het bedrijfsleven en fondsen zoals Fonds1818 hebben goed geholpen. We hebben sponsoren voor alle fruitbomen. En wat extra leuk is zijn onze eigen (groeiende) inkomsten uit het winkeltje. Die vloeien rechtstreeks in de kas van de ‘tuinclub’.”

Wat gebeurt er eigenlijk met al die producten uit de moestuin? 

Een deel gaat naar het winkeltje, te weten het fruit en de tomaten, uien en knoflook. Daar worden jams en chutneys en sauzen van gemaakt voor de verkoop. Soms worden de groenten, en het fruit en de kruiden gebruikt door het restaurant in Villa Ockenburgh maar ook door “Villa Bijzonder” voor iets bij de koffie en als input voor de lunch van de vrijwilligers op maandag. De rest van de groenten wordt mee naar huis genomen door de vrijwilligers. Bij speciale gelegenheden, bv. Bij het appel-en perenfeest kregen onze sponsoren een keer een potje met stoofperen en een andere keer een beschilderd plankje met een appel eraan bevestigd (een soort vogelhuisje); op monumentendag konden bezoekers een keer rabarbertaart kopen. Daar worden naast jams, chutneys en sauzen ook stekjes verkocht en zakjes met de zaden van planten uit onze tuin. Onze zakjes met zaden zijn ook wel eens als cadeautje gebruikt bij een bruiloft. Deze werden dan speciaal voor hen gemaakt (en afgerekend natuurlijk!)

Hoe verloopt het  productieproces?

In het zelfbedieningswinkeltje liggen de volgende producten, gemaakt van de oogst uit de eigen moestuin: geurzakjes, zeepjes, gedroogde zaden van heel veel bloemen uit onze bloementuin, gedroogde kruiden, potten met jams, sauzen en Chutneys.

Het geplukte fruit en de geoogste tomaten neem ik mee naar huis en verwerk die thuis tot jams en sauzen. Een collega van mij maakt de etiketten en ik versier de potten met een gekleurd doekje om ze zo een leuke uitstraling te geven. Wij werken in de tuin veel met elkaar samen. Zo ook voor het winkeltje. Soms is er een keten om tot een eindproduct te komen. Bijvoorbeeld bij de lavendel zeep en lavendel geurzakjes. De lavendel wordt geknipt door een collega en meegenomen naar haar huis. Daar droogt zij ze. Dan gaat de gedroogde lavendel naar een andere collega. Zij ritst de lavendel. Deze gaat vervolgens naar een collega die er geurzakjes van maakt en naar een collega die er zeep van maakt. Vervolgens komen deze producten terug bij de ritser die ze inpakt en voorziet van een lintje en prijsje. Daarna worden ze naar het winkeltje gebracht.

Tot slot

Voor mij is Ockenburgh een geweldige plek, waar we samenwerken in wat ik noem “de geest van Ockenburgh”. Iedereen doet wat hij/zij vermag en dit alles in goede harmonie. Ik hoop hier nog heel lang te blijven”.